لِقَاء Sözcüğü, hem bir şeyi karşılamak hem onunla karşılaşmak manasına gelir. Bir şeyi dokunma, görme ve uzbakışla fark etme de bununla dile getirilir. Aynı fiilin لَقِيتُهُ بِكَذَا şeklindeki kullanımı da bir kişiyi bir şey ile karşılamaktır. Allah buyurur ki: 

أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا 

İşte onlar, sabretmelerine karşılık cennetin en yüksek makamları ile mükâfâtlandırılacaklar, orada hürmet ve selâmla karşılanacaklardır (25/Furkân 75). إِلْقَاء  İse, bir şeyi karşılaşıldığı gibi, görüldüğü gibi fırlatıp atmaktır. Bu daha sonra her tür atmak için kullanılır hâle gelmiştir. Allah buyurur ki:    

قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى 

Ey Musa! onu at!, dedi (20/Tâhâ 19)   فَأَلْقَاهَا O da onu attı, (20/Tâhâ 20).

Bu fiilin bir de söz/görüş, selâm, konuşma, sevgi göndermek için kullanılır. Allah buyurur ki: 

تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ 

siz onlara sevgi atıyorsunuz (besliyorsunuz) (Müntehine 1).  (Rağıb El-İsfahani, Müfredat Kur’an Kavramları Sözlüğü)